Remember to Live: Kendi Senaryosunu Baltalayan Antagonistler
Kendi Hikayenin Kötü Karakteri Olmak: Antagonist Çelişkilerimiz Sinemada ya da derin bir romanın sayfaları arasında gezinirken sizi en çok hangi karakterler kendine çeker? Kusursuz bir ahlaka sahip, her adımı doğru, her kararı erdemli olan o bembeyaz ana karakterler mi? Yoksa tüm o yıkıcılığının, hırslarının ve keskin öfkesinin arkasında insani bir kırılganlık, çözülmemiş bir yara barındıran o "gri" antiler mi? Çoğumuz Joker’in deliliğindeki o trajik haklılığa, Malefiz’in ihanete uğramış kalbine ya da kendi karanlığında boğulan bir anti-kahramanın çelişkilerine gizli bir hayranlık besleriz. Çünkü siyah ya da beyaz olmak yapaydır. Gerçek insan gridedir, çelişkidedir. Peki, kamerayı biraz kendimize çevirsek? Hayatımızı hep bir ana karakter, her zaman haksızlığa uğrayan bir kurban ya da hikayenin mutlak "iyisi" olarak kurgulamaya çok meyilliyiz. Peki dürüst olalım hiç fark etmeden, kendi yazdığımız o muazzam senaryonun en acımasız, en yıkıcı kötü karakteri (antagonisti...